Carine Pustjens:

‘Ik schrijf om te raken en verbinden. Met mijn teksten hoop ik mensen uit te nodigen om anders te kijken: trager, met aandacht en meer zachtheid. In de nuances van het leven is nog zoveel moois te zien en ervaren. Een blik, een aanraking, een alledaags tafereel: het kleine verbergt grootse dingen. Als schrijver mag je dingen tonen en blootleggen. Als lezer mag je voelen.’

Met een grote voorliefde voor rijmende gedichten beweegt haar werk zich op allerlei vlakken: van journalistieke teksten tot proza en poëzie, van experimenteel tot vormvast en klein. Ze schuwt eigenzinnige keuzes niet. Voor Carine is schrijven zowel krachtbron als kunstvorm.

Gevoed door opleidingen en workshops, maar zeker ook door het leven zelf, probeert ze met kennis en gevoel teksten te laten leven. ‘De pen mag dansen op het papier’

Haar passie voor taal deelt ze graag met anderen. Ze initieert exposities waarin beeld en woord elkaar versterken waardoor er nieuwe vormen van betekenis ontstaan. Ze draagt graag werk voor op bijzondere plekken. Steeds zoekt ze verrassende manieren om taal te laten bewegen en raken.

De helende werking van woorden deelt ze als schrijfdocente in het Toon Hermans Huis met kankerpatiënten en hun naasten. Van schrijven op servies tot exposeren in typemachines; ze bedenkt bijzondere werkvormen om taal tastbaar en helend te maken. Om de woorden die in mensen leven een mooie plek te geven.

Carine blijft in haar werk trouw aan één overtuiging: woorden zijn waardevol.