Wim Kallen 

Mijn leven draaide jarenlang om taal en dat doet het nog steeds, maar op een andere manier. Ik was meer dan 40 jaar leraar Frans. En nu ik ‘in ruste ben’, schrijf ik voor de tweewekelijkse krant MijnGazet in Sittard. Daarnaast schrijf ik voor het tijdschrift van de Vereniging Sittards Verleden.

Ik interviewde met regelmaat een tante van 99 jaar met een goed geheugen over hoe het leven vroeger was en publiceerde haar verhalen op de Facebookpagina Kallen Ophovenerhof. Deze verhalen werden door de redactie van MijnGazet gewaardeerd en opgenomen in de krant. Een reactie van een 88-jarige lezeres wil ik jullie niet onthouden: ‘Het verhaal over de voorraadkast van de Ophovenerhof in MijnGazet heeft mij zeer aangesproken. Ik zag alles weer voor me, want bij ons thuis gebeurde de thuisslacht precies hetzelfde. Wat waren de hoofdkaas en balkenbrij heerlijk. Ik weet alleen niet meer hoe het varken gedood werd. Heb ik verdrongen. Ik ben nu 88 jaar en nog maar zelden heb ik zo'n lekker vlees gegeten. Bedankt voor dit geweldige artikel.’

Ik ben geboren in Maastricht, ging ernaar school en werkte er in mijn studententijd in een boekhandel. Ik verhuisde voor mijn werk als leraar Frans naar Sittard. Waarom zijn deze beide plaatsen relevant?

Ik schrijf zowel over Maastricht, als over Sittard. In eerste instantie in het Nederlands, maar ik vertaal ook alles in ’t Mestreechs dialect en zo nodig ook in ’t Zittesj dialect. Ik schrijf over heden en verleden van beide steden en directe omgeving. Als voorbeeld voeg ik onderaan dit overzicht het gedicht Een slanke taille toe.

Ik organiseerde poëzie-avonden in Sittard. Samen met een groep van 10 mededichters presenteerden we het publiek Pit-poëzie.

Ruim 10 jaar trad ik met 2 medevertellers op. We noemden ons De Drie Vertellers en wij vertelden onze verhalen in scholen, bejaardenhuizen en bij natuurverenigingen. Ook gaven we 2 boeken uit: 24 Verhalen en Uit en thuis in Sittard.

Ik ben bestuurslid van Veldeke Limburg en ben zowel lid van Veldeke Mestreech als van Veldeke Zitterd. Voor Veldeke Limburg verzorg ik met drie andere liefhebbers de rubriek Veldgewas. Veldgewas is een digitale pagina die je desgewenst eenmaal per maand krijgt toegestuurd met dialectbijdrages van dichters en dichteressen uit heel Limburg. En met commentaar en duiding van een van ons vieren: Wim Kuipers (hij is de initiatiefnemer én de nestor van het dialectschrijven in Limburg). Te volgen (en in september in een nieuw jasje) via: www.veldeke.net  Op deze website staan in de rubriek Archief Veldgewas de Moenik enkele van mijn gedichten.

Jarenlang organiseerde ik exposities in de Ophovenermolen. De exposities waren breed in hun opzet: schilderijen en beelden te bewonderen als tastbare kunst. En daarnaast gesproken of gezongen woord ‘tussen de bedrijven door’ als kruisverband.

Het centrummanagement in Geleen vroeg mij etalages poëtisch aan te kleden van leegstaande winkels. We hebben op banners teksten opgehangen omtrent het thema muziek/tango. Ik schreef 2 etalageteksten en heb de verdere aankleding verzorgd.

Het Festival Vocallis vroeg om een tekst voor een concertreeks in Limburg omtrent het thema ‘Stilte’. Deze tekst heb ik geschreven in ’t Mestreechs en in het Nederlands. Mijn tekst werd door componist Egbert Derix prachtig op muziek gezet en uitgevoerd.

Het Bevrijdingscomité 1945 in Maastricht vroeg om een herdenkingstekst voor de slachtoffers van Wereldoorlog II. Deze tekst werd op 4 mei voorgedragen op het Koningsplein tijdens de herdenking.